Jan de Kofferman

Ach, u kent hem nog wel. De kranten stonden er vol en bol van. “Jan, de Kofferman.” Die jongen van amper zestien jaar die zo ontzettend veel van koffers hield. Terwijl leeftijdsgenoten zich vergaapten aan de vitrines waarin brommers geëtaleerd stonden, zo vergaapte Jan zich aan de koffers die dagelijks op de banden van luchthaven Schiphol aan hem voorbij gleden. Terwijl zijn vrienden de kleine advertenties nalazen op zoek naar een betaalbare snelheidsduivel, zo bezocht Jan veilingen waar nooit opgehaalde en vergeten koffers bij opbod verkocht werden. Altijd op zoek naar dat ene zeldzame exemplaar waarvan de inhoud zich alleen in sprookjes laat beschrijven.

En toen die ene dag. De dag waarop Jan dé koffer zag staan. Weliswaar beheerd en dus beslist niet vergeten, maar hij stond er. Wat nooit had mogen gebeuren, gebeurde. Jan begon te rennen; harder en harder. Hij greep de koffer, en liep als nooit tevoren. Achterna gezeten door de eigenaar en een batterij ramptoeristen, zag hij, na meer inspanning dan goed voor hem was, een veilige thuishaven voor zich opdoemen. Juist toen alles goed leek af te lopen voor onze Jan, klapte de koffer open… De inhoud zag licht en ontmoette de grond…

Natuurlijk, dit verhaal kent u! Maar weet u ook nog wat er in dé koffer zat? Groep 7A wel!